wczesna interwencja logopedyczna

 

 

Metody pracy

 

 

 

 

 

 

 

 


Wczesna interwencja logopedyczna to praca logopedy z dzieckiem we wczesnym okresie jego życia, od urodzenia do około 3 roku życia. Jest to okres intensywnego dojrzewania układu nerwowego dziecka – czas najkorzystniejszy do stymulacji i wyrównywania deficytów, nieprawidłowości w rozwoju mowy. Daje szansę usprawniania funkcji pokarmowych oraz komunikacyjnych.


Trudności występujące u niemowląt, zapowiadające zaburzenia mowy:

punktor

kłopoty ze ssaniem

punktor

nieustanne otwarcie ust i wysuwanie języka

punktor

nadmierne ślinienie się

punktor

 niezdolność warg do całkowitego zamknięcia się

punktor

 ograniczenia ruchu języka

punktor

silny i zbyt długo utrzymujący się odruch kąsania

punktor

nieumiejętność połykania

punktor

brak umiejętności gryzienia pokarmów

punktor

nieumiejętność żucia

punktor

słaba koordynacja ruchowa warg i języka

punktor

częste występowanie odruchu wymiotnego i dławienia się ( zbyt duża wrażliwość tylnej części języka i tylnej ściany gardła)

punktor

obronność dotykowa, nadwrażliwość w obrębie twarzy i jamy ustnej

Pod szczególną opieką logopedy od pierwszych tygodni życia powinny się znaleźć dzieci:

punktor

urodzone w zamartwicy (niedotlenienie)

punktor

z niską punktacją w skali Apgar

punktor

z niską masą urodzeniową (poniżej 2500 g)

punktor

ze zdiagnozowanymi wadami anatomicznymi (rozszczep podniebienia)

punktor

z  takimi wadami genetycznymi jak:

punktor

Zespół Downa, Pierre’a Robina

punktor

z mózgowym porażeniem dziecięcym

Warunki prawidłowego rozwoju mowy:

punktor

właściwy przebieg ciąży

punktor

poród prawidłowy, fizjologiczny, o czasie

punktor

 dobra ocena stanu fizycznego noworodka (m. in. wysoka punktacja w skali Apgar, dobry słuch, brak anomalii w obrębie narządów mowy: języka, warg, podniebienia, niewystępowania wad
rozwojowych i uszkodzeń układu nerwowego)

punktor

prawidłowo wykształcone funkcje oddychania, ssania, połykania, a w konsekwencji gryzienia i żucia

punktor

pojawienie się, dojrzewanie, integracja, wygasanie odruchowych reakcji ustno - twarzowych (czyli odruchów: otwierania ust, ssania, przełykania, szukania, kąsania, żucia, wymiotnego

punktor

karmienie piersią

punktor

niezbyt częste używanie smoczka

punktor

brak szkodliwych nawyków: ssania palca, pieluszki, zbyt długiego korzystanie z butelki – czynności te prowadzą do poważnych wad zgryzowych

punktor

poprawnie przebiegające kolejne etapy rozwoju mowy (głużenie, gaworzenie, okres melodii, wyrazu, zdania, swoistej mowy dziecięcej)

punktor

zapewnianie poczucia bezpieczeństwa, więzi psychicznej i dobra opieka ze strony rodziców, oraz stymulowanie rozwoju mowy (tzw. „kąpiel słowna”, prezentowanie poprawnych wzorców wymowy
i mowy)

punktor

Ssanie piersi aktywizuje dziecko do artykulacji głosek: M, P, B

punktor

Żucie, gryzienie, odgryzanie: pojawienie się głosek K, G, H

punktor

Picie z kubeczka aktywizuje artykulację głosek szczelinowych: S, Z, C, DZ
 

Specjalista – logopeda wczesnej interwencji - sprawdzi, czy pojawiły się odruchy ustno-twarzowe, zbada ich prawidłowość, siłę i jakość. Odruchy twarzy to reakcja mózgu, który aktywizuje motorykę twarzy i jamy ustnej. Zmiana jakości odruchów jest dowodem na dojrzewanie układu nerwowego. Część odruchów integruje się, wygasa, a w ich miejsce pojawiają się nowe. Odruch kąsania jest przygotowaniem do odgryzania i żucia. Zbyt silny odruch kąsania powstrzymuje rozwój żucia, to z kolei zakłóca płynność ruchów przy gaworzeniu, oraz prowadzi do wydłużenia się okresu posługiwanie się przez malucha sylabami, utrudnia ich łączenie i budowanie z nich słów. Brak odruchów, ich zbyt słaba lub nazbyt duża siła, są ostrzegawczym sygnałem dla lekarzy oraz logopedów. Niezintegrowane odruchy nie tylko zaburzają rozwój dziecka, ale hamują nabywanie nowych umiejętności. Reakcje odruchowe ustno-twarzowe pełnią funkcje głównie biologiczne (możliwość odżywiania się), ale też są punktem wyjścia do rozwoju mowy. Przy ssaniu, żuciu i połykaniu uaktywniają się te same narządy ustno-twarzowe, co w trakcie artykulacji. Terapeuta zdiagnozuje poprawność funkcji związanych z jedzeniem, fonacją (tworzeniem dźwięku), koordynacją oddychania i wytwarzania dźwięków, oceni sposób oddychania, zbada ruchomość i napięcie języka, warg. Doradzi, jak dostosować sposób pojenia i karmienia dziecka mającego z tym problemy. Zaprezentuje, jak można oddziaływać na mięśnie zaangażowane w proces mowy (oddechowe, kontrolujące ustawienie głowy, twarzy i jamy ustnej, klatki piersiowej), regulując ich nieprawidłowe napięcie. Pokaże też ćwiczenia jamy ustnej, polegające na leczniczym masażu dziąseł, podniebienia i języka. Dbałość o wsparcie rozwoju mowy maluszka leży po stronie rodziców – ważne są regularne konsultacje z logopedą, zalecone ćwiczenia oraz codzienna dbałość o kształtowanie tych umiejętności.

 

 

 

Strona główna   O nas   Oferta   Aktualności   Wczesne wspomaganie   Nasze przedszkole   Cennik   Kontakt